Admirał Unrug nie może wrócić do Ojczyzny

 

Maryla, pt., 05/08/2011 - 10:59

Rodzina bohaterskiego obrońcy Helu adm. Józefa Unruga chciałaby sprowadzenia jego prochów do Polski. Zwraca jednak uwagę, że do tej pory nie odnaleziono szczątków jego towarzyszy broni, jak np. kmdr. Zbigniewa Przybyszewskiego, zamordowanych w okresie stalinowskim.

Po upadku komunizmu do Polski sprowadzono prochy kilku zasłużonych dla Ojczyzny Polaków, jednak wielu z nich wciąż znajduje się poza granicami. Należy do nich wiceadmirał Józef Unrug, dowódca obrony Wybrzeża, który skapitulował jako jeden z ostatnich 2 października 1939 roku.
- Na pewno jego powrót na lawecie jest oczekiwany przez wiele środowisk na Wybrzeżu i nie tylko. Nie trzeba, jak myślę, nikomu mówić, jakim mirem cieszył się admirał - dowódca floty przed wojną, podczas obrony Helu w 1939 r., jaką postawę wreszcie prezentował w oflagu - podkreśla dr Witold Mieszkowski, syn zamordowanego w okresie stalinowskim komandora Stanisława Mieszkowskiego, powojennego dowódcy marynarki wojennej.
Zaznacza jednak, że Unrug, zmarły w latach 70. we Francji, chciał się znaleźć na polskiej ziemi tylko w wypadku uhonorowania także jego podwładnych dotkniętych represjami w okresie stalinowskim. Odwołuje się do stanowiska syna wiceadmirała, Horacego Unruga, który już wiele lat temu, powołując się na ostatnią wolę ojca, sformułował pewne warunki przeniesieniach prochów do Polski.
- Honor marynarki został splamiony przez nieodwracalny krok mordu sądowego popełniony na wychowankach, byłych podwładnych admirała, współobrońcach Helu. Tego admirał nigdy nie zapomniał - stwierdził swego czasu syn Unruga. - Zgodnie z jego wolą i honorem powrót, oficjalny pogrzeb w Polsce jest jedynie możliwy, jeśli uprzednio lub równocześnie zostaną podobnie uczczeni jego koledzy, oficerowie Marynarki Wojennej RP, którzy niewinnie straceni lub zmarli w więzieniu, a następnie pośmiertnie zrehabilitowani, mają prawo do pamięci Narodu - podkreślał.
Zmarły admirał oczekiwał ustalenia winnych i ich osądzenia oraz ekshumacji komandorów: Zbigniewa Przybyszewskiego, Jerzego Staniewicza oraz Stanisława Mieszkowskiego skazanych w latach 50. jako ofiary rzekomego spisku w wojsku, a także uroczystego ich pochowania na Powązkach.
- Kwestia przeniesienia zwłok wiceadmirała Józefa Unruga z Montrésor na cmentarz Marynarki Wojennej na Oksywiu będzie (ewentualnie) aktualna dopiero po ekshumacji zwłok trzech komandorów na Łączce i po spełnieniu kilku warunków, które postawił admirał przed swoją śmiercią - podkreśla Mieszkowski.
Pierwszy z tych głównych warunków można uznać za w jakiejś mierze spełniony. W 1994 r. Sejm potępił zbrodniczą działalność UB i Informacji Wojskowej jako odpowiedzialnych za cierpienia i śmierć wielu tysięcy obywateli polskich. Gorzej z osądzeniem osób odpowiedzialnych za procesy oficerów przedwojennego WP, których komunistyczne władze oskarżały o rzekome "spiski w wojsku", w ramach których miały miejsce pokazowe procesy tzw. grupy Tatara czy właśnie proces grupy komandorów.
Nie jest spełniony natomiast warunek ekshumacji komandorów, co więcej, nie jest nawet pewne miejsce ich pochówku. Ma się to zmienić po planowanych na jesień pracach badawczych Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. - Są w tej chwili techniczne możliwości i da się to zrobić - podkreślał w rozmowie z "Naszym Dziennikiem" dr Andrzej Kunert, sekretarz Rady.

Zenon Baranowski

http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20110805&typ=po&id=po13.txt

 

Wiceadmirał Józef Unrug
Dowódca Floty 1925 - 1939
Dowódca obrony Wybrzeża we wrześniu 1939

Był jednym z tych dowódców, którym Bóg powierzył honor Polaków w dniach tragicznej próby. Hel broniony przez podległych Admirałowi marynarzy skapitulował dopiero 2 października, jako ostatni punkt oporu armii polskiej w 1939 roku. Ale z polskim wybrzeżem i budową Polski Morskiej był Józef Unrug związany przez cały okres II Rzeczypospolitej. Na stanowisko dowódcy obrony Wybrzeża powołano Admirała w 1938 roku.

Ojciec J. Unruga był generałem pruskim, arystokratą chętnie widzianym w otoczeniu niemieckiego Cesarza Wilhelma. Matka przyszłego Dowódcy Floty nie znała języka polskiego. Po wojnie prusko - francuskiej w 1870 roku generał Tadeusz Unrug odszedł ze służby i osiadł w majątku wiejskim Sielec na Pomorzu, niedaleko Żnina. Tutaj też spędzał dzieciństwo przyszły Admirał.

http://olpi.pl/stowarzyszenie/patron.html

Film o wiceadmirale Józefie Unrugu

Reżyser: Anna Maria Mydlarska
Czas: 40'

Opowieść o Józefie Unrugu musi rozpocząć się od archiwalnych kadrów przypominajšcych wrzesień 1939 roku i dramatyczne wezwanie ówczesnego kontradmirała, dowódcy polskiej Floty i Obrony Wybrzeża: "Jesteśmy ostatnimi obrońcami ojczystej ziemi. Musimy do ostatniej chwili trwać na posterunku, aby zademonstrować światu, że żołnierz polski nawet w najcięższych warunkach nie odda bez walki ani piędzi ziemi. Największe ofiary i przelana krew staną się żywym świadectwem naszego trwania nad polskim morzem. Żołnierze! Obrona Helu jest nie tylko spełnieniem ślubu wobec naszych dzieci, szczególnie wobec naszych synów, jest nie tylko symbolem, ale także zwykłym żołnierskim obowiązkiem, którego w tej chwili wymaga od nas Polska i który z poświęceniem wypełnić musimy." 20 września na półwyspie Helskim admirał Józef Unrug nie znał szczegółów sytuacji militarnej i politycznej. A jednak podejmował decyzje niezwykle wyważone, nie dążył do tragicznego rozlewu krwi, nie ograniczał inicjatyw umożliwiajšcych dalszš walkę - zdołał odesłać część floty do Anglii, pozwolił na podjęcie indywidualnych prób wymknięcia się do neutralnej Szwecji. On, znany z rygoru i dyscypliny, nie stosował rygorystycznych norm wobec dezerterów ani wobec ludności cywilnej. Nie zrobił nic, co mogłoby odwrócić uwagę od symbolicznego, honorowego wymiaru obrony Wybrzeża, obrony Helu. A przecież nie było to takie proste - cale lato 1939 roku Unrug ciężko przechorował. Jak wspomina jego syn jego egzema nasilała się w okresach pogorszenia stosunków politycznych na świecie. W pierwszych dniach września Unrug niemal nie był w stanie pełnić wszystkich swoich obowiązków. Wielkim wysiłkiem woli zdołał jednak wbrew wszystkiemu zdobyć się na wykonanie tego, co uznał za swój najważniejszy obowiązek - dał przykład walki polskiego marynarza, który wywarł wielkie wrażenie, także na wrogiej armii. W filmie znajdą się wspomnienia niemieckich i polskich uczestników rozmów poprzedzających kapitulację i samej kapitulacji, podpisanej w sopockim Grand Hotelu.

Kim był człowiek, który budził tak wielki szacunek wąród swoich i wąród obcych? Urodził się w arystokratycznej rodzinie o wielkich patriotycznych tradycjach, ale jego matką była hrabianka z Saksonii. Urodził się w Niemczech i uczęszczał do niemieckich szkół. Tam skończył też szkołę morską i tam walczył jako niemiecki marynarz w I wojnie ąwiatowej, pływał na łodziach podwodnych. Otrzymał Krzyż Żelazny. W filmie znajdą się materiały fotograficzne z niemieckiego okresu życia - do którego Unrug jednak nie chciał powracać i idąc do niewoli odmówił nawet rozmów w języku niemieckim, posługując się tłumaczem.

Jego przyjazd do Polski w 26 lipca 1919 roku to początek służby Unruga idei Polski morskiej. Od podstaw budował polskie Wybrzeże, jego infrastrukturę, ale przede wszystkim starał się kształtować ludzi, którzy byliby zdolni do służby na morzu. Wysoka, elegancka sylwetka admirała z psem budziła postrach wąród marynarzy wszystkich szczebli w Gdyni i na Oksywiu, gdyż jak wspominali "trzymał ich w żelaznej dyscyplinie". Jego bardzo ścisłe i bardzo wysokie wymagania zderzały się z wizjami innych ludzi, często przychodzących do polskiej floty z zupełnie innych środowisk (zwłaszcza z marynarki rosyjskiej). Dokumenty epoki świadczą o tym, że najdosłowniej w świecie miewali trudności z porozumiewaniem się. W latach dwudziestych Unrug rozważał nawet możliwość wycofania się ze służby wobec ogromu nieporozumień i konfliktów.

Wszystkie jego poczynania są doskonale udokumentowane - zarówno w jego własnych zapiskach, jak i w archiwalnych materiałach przedstawiających polską obecność nad Bałtykiem, budowę portu na Oksywiu, budowę i rozbudowę floty, łącznie z epizodami zabawnymi, takimi jak zakup okrętu na własne nazwisko Unruga, co uczyniło go na krótko właścicielem jednostki. Film przypomni też związki Unruga z Gdynią, w której współtworzył między innymi Morski Yacht-Klub Polski i "Żeglugę Polską".

Te lata pracy zaowocowały w chwili wybuchu wojny - do walki stanęły polskie okręty, polscy marynarze. Heroiczną obroną Wybrzeża trwającą ponad miesišc dowodził Unrug - ale potem musiał pójść do niewoli, spędzić sześć lat w obozach jenieckich, podczas gdy jego okręty walczyły i okrywały się chwałą bojową u boku marynarki brytyjskiej.

Admirał Unrug w niewoli zachował przedwojenną elegancję. Z Londynu co roku przysyłano mu nowy mundur.... Nadal odmawiał rozmawiania po niemiecku i nadal rozmawiał z Niemcami przez tłumacza.

Po wojnie na krótko podjał pracę u boku swego przedwojennego zwierzchnika, Jerzego Świrskiego w Londynie. Rząd londyński nadał mu tytuł wiceadmirała 2 września 1946 roku i odznaczył Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.

http://olpi.pl/stowarzyszenie/film.html

 

Sielec

Dwór z pocz. XIX w.

Dwór w Sielcu został zbudowany na przełomie XVIII i XIX w. Jest to budowla piętrowa, z parterową przybudówką, nakryta dachem czterospadowym. Do 1881 r. dwór był własnością Potworowskich, później przeszedł w ręce rodziny Unrugów. Z tej rodziny wywodził się admirał Józef Unrug, twórca marynarki wojennej, obrońca Helu w 1939 r. Obecni właściciele utworzyli izbę pamięci poświęconą admirałowi. Dwór przylega do obszernego (12 ha) parku krajobrazowego, w którym zachowało się wiele drzew pomnikowych. Na skraju parku znajduje się nekropolia rodziny Unrugów z 11 grobami, między innymi są tu pochowani rodzice admirała Józefa Unruga.

http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/843,sielec-dwor-z-pocz--xix-w-.html

Smutna historia bohatera września 1939

Pochodził z niemieckiej rodziny i biegle władał tym językiem, ale w obozie z Niemcami kontaktował się tylko przez tłumacza. Rodzinie niemieckiej, która go odwiedziła zakomunikował, że 1 września 1939 roku zapomniał jak się mówi po niemiecku.

Admirał Józef Unrug w Oflagu w Colditz (po jego prawej ręce gen. Tadeusz Piskor, pierwszy z lewej kmdr Marian Majewski. Fot. wikipedia

http://www.polskieradio.pl/39/1240/Artykul/414281,Smutna-historia-bohatera-wrzesnia-1939

‹ Czerska i Wiertnicza Polakom na świeta. Ależ ich męczy nasza wiara i tradycja ! Nienawidzą jej. Śmieszne podrygi przegranych Pomponów i spodziewane sojusze polityczne. Idzie kryzys i przesilenie. ›

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

Etykietowanie:

• Przegląd prasy i blogów

Logowanie

Nazwa użytkownika: *

Hasło: *

• Utwórz nowe konto
• Prześlij nowe hasło

notki autora

Motywem działania każdej władzy powinna być troska o dobro wspólne.	16/01	9
Dzielenie skóry na żywym niedźwiedziu, czyli w TVN24 debatują "co po PiS" zanim minęło 100 dni rządu	16/01	2
Kuńdzia Mundzia czyli projekcje Gazety Wyborczej w wykonaniu z lekka upośledzonej "specjalistki od prawicy"	15/01	10
Szef żydowskiej organizacji obraża Polaków we francuskiej telewizji. „Zagazowali Żydów”. Podpisz protest	14/01	6
Złote dzieci Platformy. Dzieci polityków robią kariery. Leszek Pietrzak	13/01
Program rządowy „Niepodległa 2018”, w związku ze zbliżającą się 100. rocznicą odzyskania niepodległości.	12/01	3
„Ostateczne rozwiązanie kwestii religijnej” przez Hitlera realizowane współczesnie przez Gender	11/01
Chrońcie swoje kobiety, nie naszą demokrację. Kolejne dobre zmiany.	09/01	8
Ruszyła oficjalna witryna filmu „Zerwany kłos” o bł. Karolinie Kózkównej	06/01	1
Joanna Siedlecka o życiu literatów w czasach PRL . Ostatnia książka "Biografie odtajnione"	03/01	2

•  
• 1 z 962
• ››