IV List do Prezydenta w sprawie ustanowienia 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian

 

Redakcja BM24, wt., 28/05/2013 - 21:12

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl                Olsztyn , 28 maja 2013 r.

11-041 Olsztyn

ul. Rzędziana 32

 

Prezydent RP

Bronisław Komorowski

 

                         Wniosek o udzielenie informacji publicznej

 

Działając w imieniu Stowarzyszenia Blogmedia24.pl z siedzibą w Olsztynie, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) zwracam się z prośbą o udostępnienie informacji publicznej w związku z opublikowanym Komunikatem Nr 3 po spotkaniu  21 maja br. przedstawicieli Społecznego Komitetu Organizacyjnego Obchodów Rocznicy 11 Lipca :Muzeum Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich oraz Federacji Organizacji Kresowych z przedstawicielem Kancelarii Prezydenta RP – prof. Tomaszem Nałęczem.

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl występuje do Pana Prezydenta po raz czwarty w sprawie obchodów rocznicy 11 lipca  - kiedy obchodzimy rocznicę apogeum ludobójstwa dokonanego przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów - Ukraińską Powstańczą Armię na ludności polskiej Kresów Południowo-Wschodnich. 

Pisaliśmy do Pana Prezydenta po raz pierwszy w dniu 11.07.2010 r. List otwarty w związku z 67. rocznicą Krwawej Niedzieli. 14 czerwca 2011 r. pisaliśmy kolejny list w sprawie projektu uchwały o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian (w symboliczną rocznicę rozpoczęcia rzezi wołyńskiej, wołyńskiej "krwawej niedzieli"), który spadł z porządku obrad Sejmu. Trzeci list z 18 maja 2012 r. w sprawie wniosku o ustanowienie przez Sejm dnia 11 lipca  „Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian”, w którym ponawialiśmy nasz apel i wzywaliśmy Pana Prezydenta do wniesienie do sejmu własnego, prezydenckiego projektu uchwały o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian.

Opieszałość i brak reakcji polskich władz na projekty ustaw kierowane do Sejmu RP o ustanowienie 11 lipca Dniem Męczeństwa Kresowian spowodowało, że obywatele wzięli w 2013 roku sprawy w swoje ręce. Pod projektem ustawy nieustannie w całej Polsce zbierane są podpisy, by uczcić pamięć jednych z najtragiczniejszych i najkrwawszych dni dla Polaków w czasie II wojny światowej.

W związku z komunikatem przedstawicieli Społecznego Komitetu Organizacyjnego Obchodów Rocznicy 11 Lipca, zwracamy się o udzielenie informacji publicznej na następujące pytania :

1. Dlaczego na liście patronatów Prezydenta RP w lipcu 2013 r.  nie ma uroczystości z okazji 70. rocznicy ludobójstwa na Wołyniu pomimo wystapień o patronat przez krewnych zgładzonych osób, którzy liczyli na rocznicowe uroczystości przygotowane przez władze państwowe.

W komunikacie nr 3 poinformowano, że władze państwowe kategorycznie odrzuciły warianty zorganizowania wspólnych obchodów z organizacjami pozarządowymi. ROPWiM planuje uroczystości rządowe z udziałem prezydenta 11 lipca 2013 r. na Skwerze Wołyńskim w Warszawie. Będzie to odsłonięcie pomnika i msza polowa. Władze nie wyraziły zainteresowania udziałem rodzin ofiar. Również nad obchodami 70. rocznicy ludobójstwa na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej prezydent nie obejmie patronatu.

2. PSL, PiS i SP chcą upamiętnić 70. rocznicę rzezi wołyńskiej uchwałą Sejmu mówiącą o ludobójstwie UPA i ukraińskich nacjonalistów na ludności polskiej.

W ubiegłym roku Sejm uczcił pamięć ofiar zbrodni minutą ciszy, a projekty uchwał PSL, PiS, Solidarnej Polski i SLD trafiły do komisji kultury.

Klub PSL na początku kwietnia 2013 r. ponownie zgłosił w Sejmie projekt uchwały w tej sprawie. Napisano w nim m.in.: "Sejm potępia ludobójstwo na ludności polskiej dokonane przez Ukraińską Powstańczą Armię i inne formacje ukraińskich nacjonalistów w latach 1939-1947, co zarówno w świetle prawa międzynarodowego, jak i polskiego nie podlega przedawnieniu".

Obecnie w Sejmie jest sześć projektów uchwał, które upamiętniają ofiary zbrodni na Wołyniu z 1943 roku. Swoje projekty przygotowali posłowie PiS, SLD i Solidarnej Polski oraz PO. Posłowie klubu PSL zaproponowali dwa rozwiązania. Większość zgłoszonych projektów mówi o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci i Męczeństwa Kresowian. Nad projektem uchwały pracować będzie sejmowa Komisja Kultury i Środków Przekazu. Jej szefowa Iwona Śledzińska-Katarasińska (PO) zapowiedziała , że prace nad jej treścią zakończą się w czerwcu, tak by uchwała była gotowa na 11 lipca. W pracach parlamentarzystów wesprze Instytut Pamięci Narodowej, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa i ekspert w dziedzinie prawa międzynarodowego.

Nasze pytanie brzmi : na jakiej podstawie i w oparciu o jaką wiedzę doradca Prezydenta RP poinformował , że Sejm RP decyzją partii rządzących PO i PSL nie przyjmie uchwały o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian? Czy planowany jest scenariusz z lat ubiegłych dla zablokowania uchwały?

Im bliżej 11 lipca, tym bardziej mamy wrażenie, że znowu odbywa się jakaś podskórna walka o zmarginalizowanie i zakłamanie rocznicy ludobójstwa OUN-UPA. Jakby tego było mało, nasze polskie władze robią wszystko, by rozbić uroczystości Kresowian 11 lipca w Warszawie. Pomimo tego, że uroczystości Kresowian w centrum Warszawy (msza, marsz, koncert) zostały zapowiedziane już rok temu, władze forsują pomysł obchodów na odludnym Skwerze Wołyńskim. Co gorsza, dochodzą nas słuchy, że władza kusi różne osoby i organizacje kresowe obietnicami profitów, które miałyby na nie spaść w razie przyłączenia się do tych dziwnych, peryferyjnych i nie objętych oficjalnym patronatem Prezydenta, obchodów władzy.

 

Słowo wstępne do Wydawnictwa "WOŁYŃ 1943", które napisał ś.p. Andrzej Przewoźnik, sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w latach 1992-2010:

'Upadek systemu komunistycznego, zarówno w Związku Sowieckim,jak i w Polsce, obudził nadzieję Polaków, dawnych mieszkańców Kresów Wschodnich IIRzeczypospolitej na odnalezienie tysięcy polskich mogił,przez dziesiątki lat pozbawionych opieki, zarośniętych krzewami i wtopionych w ukraińskie pola. Mogił najbliższych, zamordowanych podczas czystki etnicznej prowadzonej przez OUN - UPA na Wołyniu i w Małopolsce południowo-wschodniej. Ten najtrudniejszy i najboleśniejszy fragment historii kresowych Polaków, za sprawą "poprawności politycznej" pomijany i spychany do najdalszych zakamarków naszej świadomości historycznej, wciąż nie został we właściwy sposób opisany i utrwalony w naszej  narodowej pamięci. Obrazy, które pozostały w pamięci ocalałych z pożogi -nielicznych - Polaków, są tak przerażające, że wydawać się mogły - nieprawdziwe. Trudno nam dzisiaj wyobrazić sobie towarzyszące mordom zezwierzęcenie i okrucieństwo. A jednak tak było."

Obecnie też jest niewiele lepiej. Wspominanie pomordowanych Polaków nie jest bowiem poprawne politycznie, bo ponoć przeszkadza to dobrym relacjom z Ukraina. A także dobremu samopoczuciu tych, którzy ciągle wierzą, że poprzez zapomnienie można dojść do pojednania.

6 marca 2013 r. metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki podczas 361. zebrania plenarnego KEP w Warszawie wyjaśnił, dlaczego nie było możliwe wypracowania wspólnego stanowiska obydwu episkopatów. " Strona greckokatolicka proponowała dwa projekty listu pasterskiego, w których pomijano sedno sprawy. Mówiono o „bratobójstwie” – sugerując porównywalną odpowiedzialność „każdej ze stron”. Twierdzono, że„wołyńska tragedia” wynikła z jakichś „wzajemnych krzywd Ukraińców i Polaków”, które ją „uwarunkowały”. W projekcie greckokatolickim mowa była o „pozbawieniu Ukraińców praw do samostanowienia na własnej ziemi” oraz o „etnicznej czystce, czyli przymusowym wysiedleniu ludności polskiej z Wołynia”. Utrzymywano, że sprawa jest bardzo zawiła i, że przed historykami jest jeszcze dużo pracy, by ją wyjaśnić. Metropolita lwowski przypomniał polskim biskupom, że powodem napisania dokumentu jest 70. rocznica masowych mordów cywilnej ludności na Wołyniu, której apogeum przypadło na 1943 rok. Symbolem tego ludobójstwa była „Krwawa Niedziela” 11 lipca, kiedy formacje ukraińskich nacjonalistów zaatakowały prawie 100 miejscowości, gdzie mieszkała ludność katolicka, przeważnie polska. „Trzeba zatem nazwać po imieniu zabójstwa – zabójstwami, tortury –torturami, bestialstwo – bestialstwem” – podkreślił abp Mokrzycki.Niestety we wspomnianych projektach listu zabrakło wskazania
rzeczywistych sprawców zbrodni: ukraińskich nacjonalistów. „Nie sposób przecież pisać o anonimowych siłach dokonujących zagłady polskiej ludności, by zrezygnować w myśl źle pojętej narodowej solidarności z uczciwości i rzetelności moralnej oraz historycznej” – podkreślił metropolita lwowski."

Arcybiskup Mokrzycki: Zbrodnia na Wołyniu wymaga prawdy

'Pamięć o ofiarach zbrodni wołyńskiej, dokonanej 70 lat temu na Polakach przez ukraińskich nacjonalistów, wymaga mówienia prawdy, a nie jej ukrywania "

Ani ksiądz biskup Stanisław Szyrokoradiuk, ani żaden inny katolicki biskup Ukrainy nie podpisał się pod orędziem Wołyńskiej Rady Kościołów w sprawie nienazwanego po imieniu ludobójstwa na Wołyniu. W tekście ludobójstwo dokonane przez UPA nazwano „krwawą konfrontacją między Ukraińcami i Polakami na Wołyniu”.  Strona greckokatolicka pominęła także wskazanie rzeczywistych sprawców zbrodni, którymi byli ukraińscy nacjonaliści.

Stanowisko biskupów obrządku łacińskiego Ukrainy w sprawie rzezi wołyńskiej jest jednoznaczne. Prezentuje je m.in. list, który odczytany będzie w Kościołach rzymskokatolickich na Ukrainie 30 czerwca br. Decyzję o ogłoszeniu własnego listu pasterskiego w związku z rocznicą biskupi katoliccy Ukrainy podjęli podczas Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu w Berdyczowie w kwietniu tego roku.

Centralne obchody rocznicowe rzezi wołyńskiej duchowni Kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie wyznaczyli na 14 lipca 2013 r.

W liście z dnia 11.07.2010 r. pisaliśmy do Pana Prezydenta :

"Wierzymy, iż pojednanie, przebaczenie i budowanie prawidłowych relacji między Narodami jest możliwe tylko wówczas, gdy jest oparte na prawdzie.

Uważamy, że pierwszym, koniecznym, zdecydowanym krokiem do przezwyciężenia tego balastu zła powinno być uznanie pogromów wołyńskich za ludobójstwo. Wydarzenia, do których się odnosimy, wyczerpują znamiona ludobójstwa zapisane w Konwencji ONZ w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa z 9 grudnia 1948 r. Do tej pory, mimo usilnych starań różnych organizacji, osób prywatnych obywateli Polski i Ukrainy, potomków ofiar, nie udało się przedstawić prawdziwego oblicza tych wydarzeń. Bez tego każda próba przezwyciężenia tego historycznego impasu skazana jest na porażkę".

Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu wobec Zgromadzenia Narodowego następującej przysięgi:

 

"Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji, będę strzegł niezłomnie godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem".

 

Ponawiamy nasz apel i wzywamy Pana prezydenta do udzielenia poparcia dla projektu uchwały o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian (w symboliczną rocznicę rozpoczęcia rzezi wołyńskiej).

Nie pozwólmy by nasi rodacy zginęli po raz drugi - tym razem w naszej zbiorowej pamięci. Nie pozwólmy by w imię doraźnych interesów politycznych pogwałcić prawdę. Bo nie o zemstę, lecz o pamięć tu chodzi. Mordowani byli ludzie bezbronni, kobiety, dzieci i starcy. Byli zabijani bestialsko i okrutnie, wyłącznie z powodu swojej narodowości.

Środowiska wołyńskie, kresowe słusznie uważają, że państwo polskie ma moralne zobowiązanie wobec tych, co zginęli, i potomków tych, co przeżyli. I tej powinności nie wykonuje. Prezydent jako głowa naszego państwa winien dać przykład i objąć swoim patronatem uczczenie Ofiar i pamięci o Nich.

Społeczny Komitet Organizacyjny Obchodów Rocznicy 11. Lipca stawia sobie za cel godne uczczenie pamięci ofiar i uszanowanie ich rodzin, pośród których żyją jeszcze świadkowie tortur i zabójstw swoich najbliższych, przywrócenie świadomość społecznej o zagładzie ludności cywilnej w województwach: wołyńskim, lwowskim, tarnopolskim, stanisławowskim, poleskim i lubelskim, o zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez ich sąsiadów, obywateli polskich – członków szowinistycznych formacji OUN-UPA, 14 Dywizji SS "Galizien" oraz policji ukraińskiej przy współudziale ludności chłopskiej i części kleru grekokatolickiego. Uważają za swój obowiązek przestrzeganie młodego pokolenia przed wpływem i skutkami ideologii opartej na nienawiści i pogardzie dla człowieka.
Przez lata państwo polskie nie objęło opieką psychologiczną rodzin ofiar. Ocaleni z pogromów z trudnością mówili o tym, co widzieli. Traumę rodziców i dziadków wyniesioną z doświadczeń II wojny odziedziczyli ich potomkowie.

Oczywiście potrzeba Polsce dobrych relacji z Ukrainą, ale zbudowanych na prawdzie, a nie na fałszu czy przeliczeniu, zwłaszcza że zdecydowana część Ukraińców nie uważa za swoich bohaterów zbrodniarzy z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, Ukraińskiej Powstańczej Armii i SS Galizien.

Najwyższe władze Ukrainy podniosły do rangi święta państwowego obchody 65 rocznicy „Akcji Wisła”, wydarzenia które w żaden sposób nie można porównać z tragedią Polaków na Kresach.

W związku z powyższym zwracamy się o udzielenie informacji, czy Pan Prezydent przychyli się do naszego czwartego już apelu i podejmie wnioskowaną  inicjatywę ustawodawczą we współpracy z IPN, oraz czy obejmie patronatem obchody 70. rocznicy rzezi wołyńskiej przygotowane przez Społeczny Komitet Organizacyjny Obchodów Rocznicy 11 Lipca.

 

Z poważaniem

Prezes Zarządu

Elżbieta Szmidt

• Redakcja BM24 - blog
• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

Etykietowanie:

• IV List do Prezydenta w sprawie ustanowienia 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian

O jakich my relacjach z Ukrainą mówimy? Gospodarczych? Wojskowych? Retoryka jest taka, że gdy ktoś mówi o Ukrainie własnym głosem, jest problem, ale nie między Polakami i Ukraińcami, bo w Polsce żyje spokojnie milion Ukraińców i nikt im tego nie wytyka. Problem jest w relacjach między rządami – przyznał Marek Jakubiak. – Członek gabinetu rządu Ukrainy, którego doradcą są Polacy, m.in. Balcerowicz, mówi: „niech Polacy nam udowodnią dlaczego mamy przepraszać za rzeź ukraińską”. To ja przypomnę tylko, że nie mówimy o 60, ale o 160 tysiącach dzieci, kobiet. Wystarczy „przepraszam”, ale Ukraińcy są uparci– stwierdził poseł Kukiz’15.

Jakubiak przypomniał o manifestacji środowisk narodowych i kresowych, która odbędzie się przed Sejmem 7 lipca. Jej uczestnicy będą apelować do rządu o zajęcie się projektem ustawy złożonym przez ugrupowanie Kukiz’15. Zakłada on ogłoszenie 11 lipca Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na polskich obywatelach.

Maryla

------------------------------------------------------

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl

- konto bankowe

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

110. Skandaliczne zachowanie

Maryla, czw., 30/06/2016 - 10:58

Skandaliczne zachowanie ukraińskiego ministra w Przemyślu

-
Kreml wam zapłacił pieniądze - tymi słowami Światosław Szeremeta,
wysoki urzędnik ukraińskiej administracji rządowej, zwrócił się do
mężczyzny, który chciał wejść na Ukraiński Cmentarz Wojenny w Przemyślu,
w dzielnicy Pikulice
Kilkudziesięciu mieszkańców Przemyśla na ul. Słowackiego urządziło kontrmanifestację. Na kilka minut procesja została zatrzymana przez grupę młodych mężczyzn. Jednemu z uczestników procesji podarli czarno - czerwoną koszulkę. Uznali to za prowokację i gloryfikowanie barw OUN-UPA, które w Polsce jest karalne. Policja zatrzymała 23 najbardziej aktywnych uczestników kontrmanifestacji. Pozostali jej uczestnicy poszli w procesji, chcieli też wejść, jak inni, na cmentarz. Drogę zagrodzili im Ukraińcy. Policja nie reagowała. Wywiązała się dyskusja. Szeremeta jest szefem Państwowej Komisji ds. Uczczenia Pamięci Uczestników Operacji Antyterrorystycznej, Ofiar Wojen i Represji Politycznych. Instytucja jest odpowiednikiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Polsce. Szefowie tych instytucji, w Polsce i na Ukrainie, zatrudnieni są w randze ministrów. Skandaliczne zachowanie Szeremety zostało udokumentowane na filmach, które zostały udostępnione w Internecie, m.in. na Facebooku. Ukraińskiemu ministrowi towarzyszy inny mężczyzna, który także wdaje się w rozmowę z osobami chcącymi wejść na cmentarz. - Bez dyskusji. Jeżeli pan bierze pieniądze od Putina... - zarzuca ten mężczyzna. W dalszej części zajścia Szeremeta wykrzykuje nazwisko Mirosława Majkowskiego, prezesa Przemyskiego Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznej „X D.O.K”. On nie brał udziału w niedzielnym wydarzeniu. - Po co taką prowokację robicie? Dlaczego psujecie nam uroczystość? Gdzie Majkowski jest? Przekażcie Majkowskiemu ode mnie, od Szeremety, „bardzo gratulacje”. On będzie miał problem, duży problem - grozi Szeremeta i dodaje, że Majkowski już nic na Ukrainie nie załatwi. Te słowa Szeremeta wypowiedział m.in. do Wojciecha Pawliszaka, społecznego asystenta przemyskiego posła Kukiz’15 Wojciecha Bakuna. Asystent pokazał swoją legitymację i powiedział, że przecież to Związek Ukraińców zaprosił posła na uroczystość. - Jest pan przedstawicielem posła. I co z tego? - twierdzi mężczyzna towarzyszący Szeremecie. - A ja jestem przedstawicielem gabinetu ministra Ukrainy. Was tu nikt nie zapraszał. Nie macie prawa wejść na cmentarz - stwierdził Szeremeta. O incydencie poseł Bakun poinformował Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Majkowski zapowiada skierowanie do sądu karnej sprawy przeciwko Szeremecie.

Maryla

------------------------------------------------------

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl

- konto bankowe

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

111. Niewiarygodne...

guantanamera, czw., 30/06/2016 - 11:22

http://wpolityce.pl/swiat/298862-kompromitacja-moralna-marszalek-kuchcin...

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

112. @guantanamera

Ewaryst Fedorowicz, czw., 30/06/2016 - 11:32

A co jest niewiarygodne?

Że Karnowscy taki tekst Marianowi Piłce wydrukowali?

Bo że naczalstwo PiS w kwestii ludobójstwa dokonanego na Polakach przez ukraińskich nacjonalistów łże nawet przez sen, to jak najbardziej wiarygodne. Dla mnie przynajmniej.

Ewaryst Fedorowicz

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

113. W Sejmie o ukraińskich

Maryla, śr., 06/07/2016 - 14:10

W Sejmie o ukraińskich zbrodniach na Wołyniu: "11 lipca jest
oczywiście rocznicą zbrodni na Wołyniu, ale symboliczną rocznicą, bo
zbrodnia trwała wiele miesięcy"

W środę w Sejmie wiceminister kultury Jarosław Sellin
przedstawił informację na temat stosunku rządu do kwestii upamiętnienia
ofiar ludobójstwa.

O taką informację wystąpił klub Kukiz‘15. Przedstawiciel wnioskodawców Wojciech Bakun pytał o to, co dzieje się z projektem ustawy jego klubu, dotyczącym zbrodni wołyńskiej, „nazywającym tę rzecz po imieniu - ludobójstwem”. Apelował o godne upamiętnienie ofiar i ustanowienie w dniu 11 lipca poświęconego im święta.

Sellin przypomniał, że rząd zajął stanowisko w sprawie poprzednich inicjatyw wyznaczenia Dnia Męczeństwa Polaków na Wschodzie.

My uważamy, że z punktu
widzenia długofalowej polityki i racji stanu ten symboliczny dzień
męczeństwa nie powinien być wyznaczany na 11 lipca, bo to był mord
ludobójczy, jeden z najbardziej tragicznych epizodów dotyczących
męczeństwa Polaków na Wschodzie. Ale by go nie było, gdyby nam państwa
nie rozebrali hitlerowscy Niemcy i Sowieci

— mówił Sellin.

Dodał, że rozważano różne daty i uznano, że najlepszą byłaby data 17 września.

Powszechnie znana, niszcząca państwo polskie, która doprowadziła też do tego, że możliwy był mord na Wołyniu. Uważamy, że główny nacisk, jeśli chodzi o to, kto jest winny, jeśli chodzi o męczeństwo Polaków na Wschodzie,
powinien być skierowany na Sowietów. A przyczynkiem do tego,
co zrobili, jest straszliwy mord nacjonalistyczny, ukraiński, ludobójczy
na Wołyniu. Dlatego ten dzień męczeństwa powinien palcem wskazywać
głównego winowajcę, jakim było państwo sowieckie

— podsumował.

Sellin przypomniał, że projekt ustawy zgłoszonej przez klub
Kukiz‘15 przeszedł pierwsze czytanie w komisji i został skierowany
do podkomisji, w której „zostanie połączony z zaopiniowanym już przez
rząd projektem ustawy o dniu męczeństwa Kresowian, który będzie
projektem wiodącym”.

Dlatego sprawa wyrażenia opinii w sprawie tego projektu staje się bezprzedmiotowa

— ocenił Sellin.

Podkreślił, że 11 lipca jest oczywiście rocznicą zbrodni na Wołyniu,
ale symboliczną rocznicą, bo wiadomo, że zbrodnia trwała wiele miesięcy.

Chociaż oczywiście trafnie wybraną, bo to było apogeum sekwencji tragicznych zdarzeń o charakterze ludobójczym (#). Zarzuty wobec mojego środowiska
są niesprawiedliwe. Trzy lata temu, kiedy była okrągła rocznica zbrodni
na Wołyniu, w Sejmie odbyła się emocjonalna debata na temat projektu
uchwały upamiętniającej jej 70. rocznicę

— powiedział.

Zaznaczył, że PiS upominał się o sformułowanie „ludobójstwo” w tamtej uchwale.

Wtedy to się nie udało ze względu na treść uchwały, jaką chciała przeprowadzić partia dominująca

— dodał.

Jesteśmy tu wiarygodni, naprawdę uważamy, że to było ludobójstwo,
to musi być w dokumentach sformułowane, muszą nasi przyjaciele z Ukrainy
prędzej czy później uznać, że to było ludobójstwo, i że do tych
tradycji nie ma się co odwoływać. Jest to oczywiście pewien proces,
który musi trwać, nad którym powinniśmy pracować. To nasze zadanie,
polityków i historyków ukraińskich

— podkreślił.

Jego zdaniem, niezależnie
od tego, że mamy sobie do wyjaśnienia tak trudne sprawy „w dzisiejszej
sytuacji trzeba państwu ukraińskiemu pomóc przetrwać jako niepodległemu”.

Bo niczego sobie z Ukraińcami nie wyjaśnimy, jeżeli nie przetrwa ich
państwo. Musimy mozolnie upominać się o prawdę w tej sprawie
i roztropnie działać tak, by państwo ukraińskie przetrwało

J. Sellin: Rzeź wołyńska musi figurować w dokumentach jako ludobójstwo

Zbrodnia OUN-UPA na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej musi zostać
sformułowana w dokumentach jako ludobójstwo – powiedział wiceminister
Jarosław Sellin.

19 lipca Sejm uchwałą odda cześć ofiarom rzezi wołyńskiej.
Zbrodnia dokonana przez ukraińskich nacjonalistów "nie została
upamiętniona w należyty sposób"

Posłowie mają też przyjąć uchwałę oddającą hołd Ukraińcom, którzy zginęli ratując Polaków.

Sejm przyjmie uchwałę ws. upamiętnienia ofiar rzezi
wołyńskiej na posiedzeniu rozpoczynającym się 19 lipca - poinformował
w środę PAP wicemarszałek Ryszard Terlecki
(PiS). Posłowie mają też przyjąć uchwałę oddającą hołd Ukraińcom, którzy
zginęli ratując Polaków.

W tej chwili projekty dotyczące uchwały potępiającej ludobójstwo
na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej są w komisjach łączności z Polakami
za granicą oraz kultury. Finał prac nad nimi nastąpi w najbliższym czasie. Na następnym posiedzeniu Sejmu zostanie przyjęta uchwała w tej sprawie

— powiedział Terlecki.

Jak dodał, nie odbędzie się nadzwyczajne posiedzenie Sejmu 11 lipca, w dniu 73. rocznicy kulminacji rzezi wołyńskiej. Pomysł zwołania dodatkowego posiedzenia pojawił się pod koniec czerwca w kierownictwie PiS.

Terlecki zaznaczył, że „trzonem” uchwały, którą ma przyjąć Sejm, będzie projekt PiS.

Będzie też druga uchwała, która będzie upamiętniała Ukraińców, którzy ponieśli ofiary ratując Polaków

— zapowiedział.

W czerwcu PiS złożyło projekt uchwały Sejmu „w sprawie oddania hołdu ofiarom ludobójstwa dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich na obywatelach II RP w latach
1939-1945” oraz ustanowienia 11 lipca „Narodowym Dniem Pamięci Ofiar
Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na mieszkańcach II RP”.

Ofiary zbrodni popełnionych przez „ukraińskich nacjonalistów do tej pory nie zostały w sposób należyty upamiętnione, a masowe
mordy nie zostały nazwane zgodnie z prawdą historyczną ludobójstwem” -
takie m.in. stwierdzenie znajduje się w projekcie PiS.

Również pod koniec czerwca PO złożyła projekt uchwały „w sprawie pojednania polsko-ukraińskiego”. Wcześniej w Sejmie posłowie PSL złożyli projekt uchwały ws. ustanowienia 11 lipca Dniem Pamięci o Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II RP.

Trzy projekty uchwał zostały w czerwcu skierowane
do I czytania w sejmowej komisji łączności z Polakami za granicą. Odbyło
się już I czytanie propozycji PiS i PSL.

CZYTAJ WIĘCEJ:
W Sejmie o ukraińskich zbrodniach na Wołyniu: „11 lipca jest oczywiście
rocznicą zbrodni na Wołyniu, ale symboliczną rocznicą, bo zbrodnia
trwała wiele miesięcy”. WIDEO

W lutym do marszałka
Sejmu trafił też projekt ustawy przygotowany przez PiS, który
przewiduje ustanowienie 17 września Narodowym Dniem Pamięci Męczeństwa
Kresowian. Natomiast klub Kukiz‘15 w marcu przygotował projekt ustawy
o ustanowieniu 11 lipca Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa
dokonanego przez OUN-UPA na obywatelach polskich Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej. Nad tymi projektami pracuje sejmowa podkomisja.

W środę w Sejmie wiceminister kultury Jarosław Sellin przedstawił
informację na temat „stosunku rządu do kwestii upamiętnienia ofiar
ludobójstwa dokonanego na polskich obywatelach przez zbrodniarzy z OUN-UPA na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz reakcji polskich władz na szerzenie się zbrodniczej ideologii banderowskiej”.

Trzecie ludobójstwo

Od kilkudziesięciu lat rodziny ofiar i
Polacy nie mogą doczekać się od państwa polskiego poważnego i godnego
potraktowania zbrodni wołyńskiej

Przed 11 lipca bez dnia pamięci ofiar
zbrodni wołyńskiej?

Dnia 11 lipca 1943 r. to data szczytu hekatomby Polaków z rąk
nacjonalistów ukraińskich, mordowanych na Wołyniu i w Małopolsce
Wschodniej dlatego, że byli Polakami. Data podwójnie bolesna. Z jednej
strony symbolizuje bowiem trzecie ludobójstwo dokonane podczas II wojny
światowej na Narodzie Polskim – ukraińskie, obok niemieckiego i
sowieckiego, w którym straciło życie co najmniej 130 tys. Polaków. Z
drugiej zaś strony od kilkudziesięciu lat rodziny ofiar i Polacy o
patriotycznej świadomości nie mogą doczekać się od państwa polskiego
poważnego i godnego potraktowania zbrodni wołyńskiej. Szczególnie
bolesne jest, że to właśnie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości,
przez dwadzieścia kilka lat zainteresowani przywracaniem pamięci doznali
i wciąż doznają upokorzeń ze strony polityków, intelektualistów,
mediów.

W tym roku środowiska dbające o pamięć Wołynia mają podstawy do odczucia
wymanewrowania: najpierw w Sejmie „zaistniały” dwa projekty ustawy o
ustanowieniu dnia pamięci ofiar zbrodni wołyńskiej, z których jeden był
konsultowany z organizacjami pozarządowymi, po czym większość
parlamentarna wycofała się ze swojej propozycji ustawy (każda inna nie
miała więc szans), zapowiadając uchwałę, a więc akt niższej rangi.
Jednakże nie ma pewności, że uchwała zostanie podjęta na posiedzeniu
Sejmu 5-7 lipca, a nadto istnieją poważne obawy co do jej treści. Powód:
szczególna dbałość naszych polityków o dobre samopoczucie kreatorów
kultu OUN-UPA na Ukrainie (w Polsce też ich nie brakuje), tj. tamtejszej
całej klasy politycznej. Zabiegali o to najważniejsi dostojnicy państwa
ukraińskiego, wspierani różnego typu lobbingami (w tym
międzynarodowymi).
Zacieranie pamięci

Starania przeciwdziałające nagłaśnianiu zbrodni OUN-UPA, ograniczaniu
wszelkich inicjatyw służących pamięci pomordowanych, wychodzące od
różnych kręgów ukraińskich, mają już wieloletnią historię. Niezmiennie
celem było „nieprzeszkadzanie” w szerzeniu kultu zbrodniarzy i jest to
aktualne zwłaszcza teraz, gdy kult OUN-UPA osiągnął charakter państwowy.
Pamięć ofiar OUN-UPA psuje starannie kształtowany bohaterski wizerunek
ludobójców Polaków.

Zapobieżeniu ustanowienia dnia pamięci ofiar zbrodni wołyńskiej miał
posłużyć m.in. list 13 ukraińskich osobistości, w którym oprócz formuły
„wybaczamy – prosimy o wybaczenie” jest wezwanie do poszanowania przez
Polaków dążeń niepodległościowych Ukraińców, tj. zbrodniarzy z OUN-UPA,
którzy mordowali w imię niepodległości. Jest to wyraźne przesłanie ze
strony Ukrainy: w zamian za przeprosiny 13 osobistości ukraińskich
Polacy powinni zaniechać pamięci o ofiarach OUN-UPA, a więc zapomnieć o
nich, przestać obchodzić rocznice, nie stawiać pomników, nie podejmować w
ogóle tego tematu, co najwyżej w wąskim gronie historyków zbierających
się na zamkniętych konferencjach, i jeszcze zaakceptować manifestowanie w
przestrzeni publicznej kultu banderyzmu.

Co gorsza i w Polsce nie brakuje autorytetów, które mają takie poglądy i
które wykorzystują potrzebę przebaczania krzywd do rezygnacji z pamięci
o ofiarach, do usuwania ich w niebyt ze świadomości społecznej, mimo że
ofiary OUN-UPA są ofiarami za polskość, a więc ofiarami ważnymi dla
naszej całej wspólnoty narodowej, a do tego są ofiarami godnymi pamięci
przede wszystkim ze względów etycznych.
Kto wzywa do sabatów

W tle takich szkodliwych poglądów dla kondycji moralnej ludzkości są
oczywiście polityczne kombinacje. Najlepiej ujęła je Agnieszka
Romaszewska w wywiadzie dla „Wprost” (26.06.2016), stwierdzając: „Jednym
z największych błędów byłoby ustanowienie święta w rocznicę rzezi
wołyńskiej i jeszcze nazwanie go dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian. To
byłby fundamentalny, polityczny i historyczny błąd. Stworzylibyśmy w ten
sposób wrażenie, że największym przeciwnikiem Polski na wschodzie byli
Ukraińcy”, w związku z czym godzi się co najwyżej na „uchwałę
upamiętniającą tamte wydarzenia” i „na tym koniec”. Zadziwiające, że
Romaszewska nie zauważa, że Ukraina, której Polska jak żaden inny kraj
udziela wszechstronnego wsparcia, nie przejmuje się, że kult
ludobójczych antypolskich formacji może być wyrazem uznania przez
Ukrainę nas – Polaków i Polski – za największych wrogów.

Martwiąc się więc o dobre stosunki polsko-ukraińskie, Romaszewska
popiera brak zgody prezydenta Rzeszowa na postawienie pomnika ofiar
rzezi wołyńskiej, ponieważ „woli nie myśleć o nieustannych
antyukraińskich sabatach, które by się tam odbywały”. A więc pamięć
ofiar ludobójstwa, pamięć ofiar, których większość nawet nie ma grobów,
to są „antyukraińskie sabaty”. To wyraźny przykład troski o dobre
samopoczucie potomków morderców i ich zwolenników, gloryfikatorów
zbrodniarzy i kłamców historycznych oraz poniżenia ofiar ludobójstwa,
ich rodzin ocalałych z gehenny i całej wspólnoty polskiej. W tej
politycznej ideologii dobrych stosunków polsko-ukraińskich Polska ma się
całkowicie dostosowywać do oczekiwań ukraińskich, podporządkować
potrzebom Ukrainy, zwalniając to państwo i jego obywateli z
jakichkolwiek starań o pozytywne relacje, respektowania także naszego
punktu widzenia, naszej wrażliwości.
Reakcja na banderyzm

Nic dziwnego, że jest to doskonale wykorzystywane przez stronę
ukraińską. Stopniowe i coraz częstsze na terenie Polski demonstrowanie
symboli banderowskich przy różnych okazjach, także podczas uroczystości z
udziałem funkcjonariuszy państwa polskiego, urządzanie nielegalnych
upamiętnień zbrodniarzom z UPA, a potem wymuszanie ich legalizacji,
utrudnianie i uniemożliwianie stawiania znaków polskiej pamięci na
terenie Ukrainy i cały szereg innych posunięć – świadczy o słabości
polskiej polityki i polityków, którym wydaje się, że dobre stosunki
polsko-ukraińskie polegają na bezgranicznym spełnianiu życzeń
ukraińskich i bezwarunkowej pomocy Ukrainie.

Brak właściwego traktowania zbrodni ludobójstwa dokonanych przez OUN-UPA
na Polakach wcale nie służy polepszaniu stosunków polsko-ukraińskich.
Wręcz odwrotnie, prowadzi do niepotrzebnych awantur, będących
konsekwencją przemilczania zbrodni i tolerowania na terenie Polski
antypolskich przejawów banderowskiego kultu.

Artykuł opublikowany na stronie: http://www.naszdziennik.pl/mysl/161467,trzecie-ludobojstwo.html

Maryla

------------------------------------------------------

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl

- konto bankowe

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

114. świadek i bezpośrednia

Maryla, śr., 06/07/2016 - 17:59

świadek i bezpośrednia uczestniczka zdarzenia, dziennikarka "Panoramy Lubelskiej" Jolanta Kozak. – Auto zostało okrążone przez protestujących. Zaczęli uderzać w samochód. Jeden z Ukraińców wskoczył na maskę samochodu i zaczął pięścią uderzać w przednią szybę – opowiadała. – Protestujący przy użyciu noży przebili również koła samochodu – dodawała. – Część nawet nie mówiła po ukraińsku, tylko po rosyjsku – twierdziła rozmówczyni WP.

Według jej relacji sytuacja na przejściu granicznym była spokojna do momentu przyjazdu młodych mężczyzn ogolonych na łyso, którzy "szukali zaczepki". Później, kiedy samochód na przebitych oponach starał się dotrzeć do stojącego nieopodal patrolu policji, mężczyźni mieli gonić pojazd Polaków. Wybili szyby w samochodzie i wyciągnęli pasażerów.
"Nie winię Ukraińców"

– Grożono mi śmiercią i szarpano. Część Ukraińców biła się ze sobą. W tym tłumie pojawiły się też starsze kobiety, które błagały tych bandziorów, by nas nie krzywdzono – opowiadała. Ostatecznie do szpitala trafiły 3 osoby: Ukrainiec, który uderzał pięściami w szybę samochodu (wyszedł ze szpitala chwilę po opatrzeniu ran), dotkliwie pobity po twarzy i ramionach Mariusz Trybalski, a także dr hab. Maria Sękowska z podejrzeniem złamania żeber.

– Liczyliśmy na pomoc ze strony tamtejszych służb. One może i uchroniły nas przed śmiercią, ale z pewnością nie przed skatowaniem – mówiła Kozak. Zwracała uwagę na fakt, iż oficjalną wersją był wypadek samochodowy. – Nie oskarżono nas o żadne potrącenie, czy wjazd w tłum, bo takie zdarzenie nie miało miejsca – mówiła. – Oczekuję wyjaśnień w tej sprawie. Nie winię Ukraińców jako narodu, tylko tych bandytów. W ogóle tego dnia otrzymaliśmy mnóstwo pomocy ze strony ludności ukraińskiej – podkreślała.

Logowanie

Nazwa użytkownika: *

Hasło: *

• Utwórz nowe konto
• Prześlij nowe hasło